osmętnica

Romantycy zanegowali „szkiełko mędrca i oko” oświeceniowego racjonalizmu, pozytywiści potępili romantyczny „irracjonalizm” i lansowali „pracę u podstaw”, moderniści z kolei wznieśli świątynię Czystej Sztuki nad ruinami „filisterskiego” pozytywizmu, a międzywojenna Awangarda otrząsnęła się z młodopolskich osmętnic, propagując „trzy M” — Miasto, Masę, Maszynę.

źródło: NKJP: Jan Pieszczachowicz: Koniec wieku: szkice o literaturze, 1994

Młodopolskie klimaty, liryczne obrazy, białe widma, roztańczone mgły, osmętnice, unosiły się w powietrzu, pląsały nad Dunajcową wodą.

źródło: NKJP: Sala pełna Tetmajera, Dziennik Polski, 2002-03-06

Osmętnica po nim [ogrodzie] chadza w porze równania mgły z czasem
Ma na sobie taki samiutki jak matka kostium barwy marengo [...].

źródło: Tadeusz Chróścielewski: Tożsamość: wybór wierszy 1938-1980, 1980 (books.google.pl)