safandulstwo
-
książk. pejorat. cecha osoby powolnej, niezdarnej i nieumiejącej poradzić sobie w życiu
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
sprawność i wydolność organizmu -
A denerwujące czytelników safandulstwo wybornego figlarza wydaje się dziś, z perspektywy kilkudziesięciu lat, arcydowcipnym chwytem propagandowym.
źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Nowa przygoda: Gwinea, 1962
Przepraszam, panie marszałku, to jest kwestia mojego safandulstwa.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 02.03.1999
Matka Jurka Bliny lamentuje głośno, na cały szpital [...], ma za złe nieudolność i safandulstwo milicji miejscowej i wojewódzkiej.
źródło: Barbara Gordon: Filiżanka czarnej kawy, 1970 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. safandulstwo
safandulstwa
D. safandulstwa
safandulstw
C. safandulstwu
safandulstwom
B. safandulstwo
safandulstwa
N. safandulstwem
safandulstwami
Ms. safandulstwie
safandulstwach
W. safandulstwo
safandulstwa
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ safandulstwo + (KOGO)
+ safandulstwo + (CZYJE) -