safandulstwo

  • książk.  pejorat.  cecha osoby powolnej, niezdarnej i nieumiejącej poradzić sobie w życiu
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Określenia fizyczności człowieka

    sprawność i wydolność organizmu

  • A denerwujące czytelników safandulstwo wybornego figlarza wydaje się dziś, z perspektywy kilkudziesięciu lat, arcydowcipnym chwytem propagandowym.

    źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Nowa przygoda: Gwinea, 1962

    Przepraszam, panie marszałku, to jest kwestia mojego safandulstwa.

    źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 02.03.1999

    Matka Jurka Bliny lamentuje głośno, na cały szpital [...], ma za złe nieudolność i safandulstwo milicji miejscowej i wojewódzkiej.

    źródło: Barbara Gordon: Filiżanka czarnej kawy, 1970 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: n2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. safandulstwo
    safandulstwa
    D. safandulstwa
    safandulstw
    C. safandulstwu
    safandulstwom
    B. safandulstwo
    safandulstwa
    N. safandulstwem
    safandulstwami
    Ms. safandulstwie
    safandulstwach
    W. safandulstwo
    safandulstwa

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • bez ograniczeń + safandulstwo +
    (KOGO)
    bez ograniczeń + safandulstwo +
    (CZYJE)
CHRONOLOGIZACJA:
1867, Wędrowiec, nr 226, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 20.11.2024