współdziedziczyć (majątek) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

dziedziczyć (przejmować, w ramach spadku po zmarłym) coś wspólnie z kimś innym

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Rodzina

relacje rodzinne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Finanse

własność

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Funkcjonowanie państwa

władza państwowa

Wilhelm de Moncada rozpoczynał marsz ku bogactwu i godnościom jako jeden z trzech braci współdziedziczących skromne ojczyste dobra, ale, kierując się chęcią utrwalenia zdobytej pozycji, porzucił zasadę równego podziału między spadkobierców i cały zwielokrotniony majątek przekazał najstarszemu synowi.

źródło: NKJP: Dariusz Piwowarczyk: Słynni rycerze Europy: Rycerze w służbie dam i dworu, 2009

[...] wszyscy spadkobiercy obecni u notariusza muszą być zgodni co do tego, kto współdziedziczy majątek z nimi i jaką jego wielkość otrzymali w spadku.

źródło: Internet: adwokatswietlicki.com.pl

Często zdarza się, że dziecko współdziedziczy gospodarstwo po zmarłym rodzicu, ale to żyjący rodzic je prowadzi i podejmuje wszelkie decyzje do czasu rozpoczęcia przez młodą osobę działalności czy zakończenia edukacji.

źródło: Internet: kalendarzrolnikow.pl

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	współdziedziczę	współdziedziczymy
2 os.	współdziedziczysz	współdziedziczycie
3 os.	współdziedziczy	współdziedziczą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	współdziedziczyłem +(e)m współdziedziczył	współdziedziczyłam +(e)m współdziedziczyła	współdziedziczyłom +(e)m współdziedziczyło	współdziedziczyliśmy +(e)śmy współdziedziczyli	współdziedziczyłyśmy +(e)śmy współdziedziczyły
2 os.	współdziedziczyłeś +(e)ś współdziedziczył	współdziedziczyłaś +(e)ś współdziedziczyła	współdziedziczyłoś +(e)ś współdziedziczyło	współdziedziczyliście +(e)ście współdziedziczyli	współdziedziczyłyście +(e)ście współdziedziczyły
3 os.	współdziedziczył	współdziedziczyła	współdziedziczyło	współdziedziczyli	współdziedziczyły

bezosobnik: współdziedziczono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę współdziedziczył będę współdziedziczyć	będę współdziedziczyła będę współdziedziczyć	będę współdziedziczyło będę współdziedziczyć	będziemy współdziedziczyli będziemy współdziedziczyć	będziemy współdziedziczyły będziemy współdziedziczyć
2 os.	będziesz współdziedziczył będziesz współdziedziczyć	będziesz współdziedziczyła będziesz współdziedziczyć	będziesz współdziedziczyło będziesz współdziedziczyć	będziecie współdziedziczyli będziecie współdziedziczyć	będziecie współdziedziczyły będziecie współdziedziczyć
3 os.	będzie współdziedziczył będzie współdziedziczyć	będzie współdziedziczyła będzie współdziedziczyć	będzie współdziedziczyło będzie współdziedziczyć	będą współdziedziczyli będą współdziedziczyć	będą współdziedziczyły będą współdziedziczyć

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		współdziedziczmy
2 os.	współdziedzicz	współdziedziczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	współdziedziczyłbym bym współdziedziczył	współdziedziczyłabym bym współdziedziczyła	współdziedziczyłobym bym współdziedziczyło	współdziedziczylibyśmy byśmy współdziedziczyli	współdziedziczyłybyśmy byśmy współdziedziczyły
2 os.	współdziedziczyłbyś byś współdziedziczył	współdziedziczyłabyś byś współdziedziczyła	współdziedziczyłobyś byś współdziedziczyło	współdziedziczylibyście byście współdziedziczyli	współdziedziczyłybyście byście współdziedziczyły
3 os.	współdziedziczyłby by współdziedziczył	współdziedziczyłaby by współdziedziczyła	współdziedziczyłoby by współdziedziczyło	współdziedziczyliby by współdziedziczyli	współdziedziczyłyby by współdziedziczyły

bezosobnik: współdziedziczono by

bezokolicznik: współdziedziczyć

imiesłów przysłówkowy współczesny: współdziedzicząc

gerundium: współdziedziczenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	współdziedziczenie	współdziedziczenia
D.	współdziedziczenia	współdziedziczeń
C.	współdziedziczeniu	współdziedziczeniom
B.	współdziedziczenie	współdziedziczenia
N.	współdziedziczeniem	współdziedziczeniami
Ms.	współdziedziczeniu	współdziedziczeniach
W.	współdziedziczenie	współdziedziczenia

imiesłów przymiotnikowy czynny: współdziedziczący

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	współdziedziczący	współdziedziczący	współdziedziczący	współdziedziczące	współdziedzicząca
D.	współdziedziczącego	współdziedziczącego	współdziedziczącego	współdziedziczącego	współdziedziczącej
C.	współdziedziczącemu	współdziedziczącemu	współdziedziczącemu	współdziedziczącemu	współdziedziczącej
B.	współdziedziczącego	współdziedziczącego	współdziedziczący	współdziedziczące	współdziedziczącą
N.	współdziedziczącym	współdziedziczącym	współdziedziczącym	współdziedziczącym	współdziedziczącą
Ms.	współdziedziczącym	współdziedziczącym	współdziedziczącym	współdziedziczącym	współdziedziczącej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	współdziedziczący	współdziedziczący	współdziedziczące	współdziedziczące
D.	współdziedziczących	współdziedziczących	współdziedziczących	współdziedziczących
C.	współdziedziczącym	współdziedziczącym	współdziedziczącym	współdziedziczącym
B.	współdziedziczących	współdziedziczących	współdziedziczących	współdziedziczące
N.	współdziedziczącymi	współdziedziczącymi	współdziedziczącymi	współdziedziczącymi
Ms.	współdziedziczących	współdziedziczących	współdziedziczących	współdziedziczących

Składnia

+

współdziedziczyć

+

CO + (po KIM) + (z KIM)

Pochodzenie

Zob. dziedzic