-
6.
książk. duch zmarłego -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Bieg życia
śmierć -
hiperonimy: duch
-
- cienie bliskich, praojców, przodków, umarłych, zmarłych
- wyglądać jak cień
-
Wspomnienia przeniosą się razem z tobą, choć ich o to nie będziesz prosiła. I cień twojej matki pójdzie za tobą, i ojca [...].
źródło: KWSJP: Jewhen Hucało: Domowe ognisko, 1978
Chodziła, a raczej snuła się koło domu jak cień, raz po raz przystając, aby spojrzeć gdzieś przed siebie, gdzieś dalej niż wzrok sięga - za wierzchołki gór.
źródło: KWSJP: Władysław Dunarowski: Skazani na dożywocie, 1985
Mucja wierzyła, że cienie przodków widzą ją, słyszą w tej chwili i mogą przywrócić spokój duszy. Objąwszy ramionami sarkofag trybuna, którego rocznica śmierci dziś przypadła, modliła się bez słów, wpatrzona w siebie.
źródło: KWSJP: Teodor Jeske-Choiński: Gasnące słońce, 1958
Ja pragnę tylko miewać spokojne, łagodne sny, noce bez powrotów, bez obcowania z cieniami bliskich jak z żywymi, bez pokus umarłej przeszłości.
źródło: KWSJP: Władysław Ogrodziński: Ulica zwana Bystrą, 1985
Cała przeszłość, pełna cieni zmarłych przyjaciół i towarzyszy, ogarnęła go naraz przejmującym blaskiem tamtej nadziei i tamtego braterstwa.
źródło: KWSJP: Jerzy Andrzejewski: Popiół i diament, 1948
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. cień
cienie
D. cienia
cieni
cieniów
C. cieniowi
cieniom
B. cień
cienie
N. cieniem
cieniami
Ms. cieniu
cieniach
W. cieniu
cienie
-
+ cień + KOGO -
psł. *těnь 'ciemność, mrok, cień'