-
8.
sfera życia pozostająca z dala od głównego nurtu zdarzeń i zainteresowania otoczenia -
ATEMATYCZNY
-
- osoba z cienia
- usuwać się, wycofać się w cień; odsuwać kogoś/coś, spychać coś, usuwać kogoś/coś w cień
- być w cieniu; chować się, pozostawać, trzymać się, znaleźć się w cieniu; żyć w cieniu
-
Tam, usunąwszy się w cień, w białej, dość skromnej willi mieszkał marszałek Józef Piłsudski.
źródło: KWSJP: Kazimierz Dębnicki: Życie jak życie, 1986
Pyton podziwia świetny talent swojej pięknej żony, bardzo taktownie pozostaje w cieniu, podczas gdy ją odwiedzają inni znakomici poeci, dyrektorzy teatrów czy reżyserzy, i występuje na plan pierwszy tylko wówczas, gdy chodzi o zawarcie umowy, o wystawienie jej sztuki na scenie lub o wydanie kolejnego tomiku wierszy.
źródło: KWSJP: Janusz Meissner: Wiatr w podeszwach, 1976
Ten drugi nurt sztuki, ludowy czy raczej plebejski, dojdzie w odpowiednim momencie do głosu, usuwając w cień fascynującą, ale obcą sztukę Greków.
źródło: KWSJP: Maria Nowicka: Z dziejów malarstwa greckiego i rzymskiego, 1988
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. cień
cienie
D. cienia
cieni
rzadziej cieniów
C. cieniowi
cieniom
B. cień
cienie
N. cieniem
cieniami
Ms. cieniu
cieniach
W. cieniu
cienie
Inne uwagi
Zwykle lp
-
psł. *těnь 'ciemność, mrok, cień'