eskontować (sukces) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

przest. dyskontować - sukces

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

synonimy:

dyskontować

[...] „szlachcic na zagrodzie równy wojewodzie”, ale niechby szlachcic po wyborach próbował eskontować tę swoją rzekomą równość!

źródło: Adam Grzymała - Siedlecki: Na orbicie Melpomeny, 1966 (books.google.pl)

[...] różne niewydarzone typki eskontują dobre imię i zasługi swoich protoplastów.

źródło: Wiktor Frantz: Odłamki wspomnień przez przetak pamięci przesianych, 1972 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	eskontowałem +(e)m eskontował	eskontowałam +(e)m eskontowała	eskontowałom +(e)m eskontowało	eskontowaliśmy +(e)śmy eskontowali	eskontowałyśmy +(e)śmy eskontowały
2 os.	eskontowałeś +(e)ś eskontował	eskontowałaś +(e)ś eskontowała	eskontowałoś +(e)ś eskontowało	eskontowaliście +(e)ście eskontowali	eskontowałyście +(e)ście eskontowały
3 os.	eskontował	eskontowała	eskontowało	eskontowali	eskontowały

bezosobnik: eskontowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę eskontował będę eskontować	będę eskontowała będę eskontować	będę eskontowało będę eskontować	będziemy eskontowali będziemy eskontować	będziemy eskontowały będziemy eskontować
2 os.	będziesz eskontował będziesz eskontować	będziesz eskontowała będziesz eskontować	będziesz eskontowało będziesz eskontować	będziecie eskontowali będziecie eskontować	będziecie eskontowały będziecie eskontować
3 os.	będzie eskontował będzie eskontować	będzie eskontowała będzie eskontować	będzie eskontowało będzie eskontować	będą eskontowali będą eskontować	będą eskontowały będą eskontować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		eskontujmy
2 os.	eskontuj	eskontujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	eskontowałbym bym eskontował	eskontowałabym bym eskontowała	eskontowałobym bym eskontowało	eskontowalibyśmy byśmy eskontowali	eskontowałybyśmy byśmy eskontowały
2 os.	eskontowałbyś byś eskontował	eskontowałabyś byś eskontowała	eskontowałobyś byś eskontowało	eskontowalibyście byście eskontowali	eskontowałybyście byście eskontowały
3 os.	eskontowałby by eskontował	eskontowałaby by eskontowała	eskontowałoby by eskontowało	eskontowaliby by eskontowali	eskontowałyby by eskontowały

bezosobnik: eskontowano by

bezokolicznik: eskontować

imiesłów przysłówkowy współczesny: eskontując

gerundium: eskontowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: eskontujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: eskontowany

odpowiednik aspektowy: zeskontować

+

eskontować

+

CO

fr. escompter