rozbisurmanić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. przyzwyczaić kogoś do czegoś pożądanego, co może prowadzić do pojawienia się nadmiernych oczekiwań

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

synonimy:

rozbestwić
rozgrymasić
rozkaprysić
rozpaskudzić
rozwydrzyć
zbestwić

	Codziennie muszę mu przeczytać cudzą i opowiedzieć własną bajkę. Nie da się ukryć: wysiłek. Byle czym się go nie uśpi, rozbisurmaniłam knypka. źródło: NKJP: Iwona L. Konieczna: Szarlotka z ogryzków, 2006
	Zachodni Europejczycy, rozbisurmanieni kilkupokoleniowym boomem gospodarczym, nazywają kryzysem zwykłą niemożność utrzymania ogromnych, nieprzyzwoitych i niemoralnych świadczeń. źródło: KWJP: Jan Wróbel: Politycy nie leczą, Dziennik Gazeta Prawna, 2012-12-28
	A przecież [...] nie tylko rozbisurmanionym inteligentom wylegującym się do południa należy się Pegaz, Symfonia Pastoralna i fragmenty ,,Kordiana” w interpretacji Holoubka. źródło: NKJP: Wiesław Kot: Rzut wolny, Gazeta Poznańska, 2002-09-27
	Pracownicy, rozbisurmanieni w czasach komunistycznych, unikali ciężkiego zajęcia; trzeba ich było przez cały czas doglądać, niemal palcem wskazywać, co mają robić. źródło: KWJP: Sebastian Chosiński: Sputnik 2014: Dzień 1, Esensja, 2014-12-05
	Pokolenie rozbisurmanionych maminsynków nam rośnie. Skupionych na sobie, niesamodzielnych, roszczeniowych. źródło: KWJP: Ciepły chów?, Gość Niedzielny, 2014-07-31

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozbisurmaniłem +(e)m rozbisurmanił	rozbisurmaniłam +(e)m rozbisurmaniła	rozbisurmaniłom +(e)m rozbisurmaniło	rozbisurmaniliśmy +(e)śmy rozbisurmanili	rozbisurmaniłyśmy +(e)śmy rozbisurmaniły
2 os.	rozbisurmaniłeś +(e)ś rozbisurmanił	rozbisurmaniłaś +(e)ś rozbisurmaniła	rozbisurmaniłoś +(e)ś rozbisurmaniło	rozbisurmaniliście +(e)ście rozbisurmanili	rozbisurmaniłyście +(e)ście rozbisurmaniły
3 os.	rozbisurmanił	rozbisurmaniła	rozbisurmaniło	rozbisurmanili	rozbisurmaniły

bezosobnik: rozbisurmaniono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozbisurmańmy
2 os.	rozbisurmań	rozbisurmańcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozbisurmaniłbym bym rozbisurmanił	rozbisurmaniłabym bym rozbisurmaniła	rozbisurmaniłobym bym rozbisurmaniło	rozbisurmanilibyśmy byśmy rozbisurmanili	rozbisurmaniłybyśmy byśmy rozbisurmaniły
2 os.	rozbisurmaniłbyś byś rozbisurmanił	rozbisurmaniłabyś byś rozbisurmaniła	rozbisurmaniłobyś byś rozbisurmaniło	rozbisurmanilibyście byście rozbisurmanili	rozbisurmaniłybyście byście rozbisurmaniły
3 os.	rozbisurmaniłby by rozbisurmanił	rozbisurmaniłaby by rozbisurmaniła	rozbisurmaniłoby by rozbisurmaniło	rozbisurmaniliby by rozbisurmanili	rozbisurmaniłyby by rozbisurmaniły

bezosobnik: rozbisurmaniono by

bezokolicznik: rozbisurmanić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozbisurmaniwszy

gerundium: rozbisurmanienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: rozbisurmaniony

odpowiednik aspektowy: rozbisurmaniać

Inne uwagi

Zwykle imb

+

rozbisurmanić

+

KOGO + (CZYM)