-
2.
książk. dodatkowe treści kojarzone przez mówiących ze znaczeniem danego wyrazem, ale niewynikające z jego definicji -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
- dobra, negatywna, pozytywna, zła konotacja
-
To słowo dwuznaczne i miało zawsze złą konotację [...].
źródło: NKJP: Elżbieta Podolska: Listonosz musi być gejem, Gazeta Poznańska, 2002-02-08
Pani imię ma bogate konotacje kulturowe. Na ile uruchamia je pani podczas pracy w teatrze? – Tak się składa, że nigdy dotychczas nie odwoływałam się do żadnej kulturowej Ewy.
źródło: NKJP: Stefan Drajewski: W cieniu choinki, Polska Głos Wielkopolski, 2005-12-24
[...] formacje wywiedzione od sioła, takie jak sielanka, sielski czy sielsko-anielski, wywołują bardzo pozytywne skojarzenia, derywaty od wsi natomiast – np. wiocha, wsiok, wsiór – to silne ekspresywizmy o konotacjach negatywnych.
źródło: NKJP: Jan Miodek: Wieś i sioło, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2007-08-24
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konotacja
konotacje
D. konotacji
konotacji
neut konotacyj
char C. konotacji
konotacjom
B. konotację
konotacje
N. konotacją
konotacjami
Ms. konotacji
konotacjach
W. konotacjo
konotacje
-
łac. con +notatio