Gdy wiersze dworskie Kleryki posługują się ścisłym w zasadzie sylabowcem, Fortuna napisana jest w ośmiozgłoskowcach o licznych (więcej niż jedna trzecia całego tekstu) odstępstwach od sylabizmu.
źródło: NKJP: Jerzy Ziomek: Renesans, 1973
A jednocześnie rygor składniowy przy zaniechaniu tradycyjnego sylabowca - w odcinkach dwunasto-, czternastozgłoskowych wiersz rozgrywa się bez średniówek, w kilku mocnych, o charakterze tonicznym, węzłach rytmicznych spiętrzonych w rymie.
źródło: NKJP: Kazimierz Wyka: Rzecz wyobraźni, 1959