-
przest.
osoba, która wywiera negatywny wpływ na coś, powodując niszczenie tego lub utratę właściwej formy bądź wartości
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
-
-
- skaziciel miru, obyczajów
-
|
Likurg nigdy nie był miany za skaziciela obyczajów [...].
źródło: Bogdan Suchodolski: Nauka polska w okresie oświecenia, 1953 (books.google.pl)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
skaziciel
|
skaziciele
|
ndepr |
skaziciele
|
depr |
| D. |
skaziciela
|
skazicieli
|
|
| C. |
skazicielowi
|
skazicielom
|
|
| B. |
skaziciela
|
skazicieli
|
|
| N. |
skazicielem
|
skazicielami
|
|
| Ms. |
skazicielu
|
skazicielach
|
|
| W. |
skazicielu
|
skaziciele
|
ndepr |
skaziciele
|
depr |
-
|
+ |
skaziciel |
+ |
|
-
CHRONOLOGIZACJA:
1525,
SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 03.04.2025
