zgłuszyć (emocje) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. powstrzymać i uniemożliwić rozwój swoich emocji, odczuć lub potrzeb

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Aż wreszcie okazuje się, że w pięć dni po wypłacie jest bez grosza. Więc ma wyrzuty sumienia, że postąpiła tak idiotycznie, i żeby je zgłuszyć, robi sobie przyjemność: pożycza pieniądze i leci do sklepu po nową szminkę.

źródło: NKJP: Wojciech Maziarski: Spowiedź przy dźwięku syren, Gazeta Wyborcza, 1998-07-10

Geralt powoli odwrócił głowę. I momentalnie zgłuszył w sobie złość, opanował zdenerwowanie, zziębił się w twardy, zimny okruch lodu. Nie mógł już pozwolić sobie na emocje.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Miecz przeznaczenia, 1992

Świat nie zgłuszył ich energii, wręcz przeciwnie: myślę, że te trudne czasy sprawiły, że stają się ludźmi świadomymi społecznie.

źródło: KWJP: Mariusz Sepioło: Oczy, uszy, ręce, usta, Tygodnik Powszechny, 2020-11-02

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	zgłuszę	zgłuszymy
2 os.	zgłuszysz	zgłuszycie
3 os.	zgłuszy	zgłuszą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zgłuszyłem +(e)m zgłuszył	zgłuszyłam +(e)m zgłuszyła	zgłuszyłom +(e)m zgłuszyło	zgłuszyliśmy +(e)śmy zgłuszyli	zgłuszyłyśmy +(e)śmy zgłuszyły
2 os.	zgłuszyłeś +(e)ś zgłuszył	zgłuszyłaś +(e)ś zgłuszyła	zgłuszyłoś +(e)ś zgłuszyło	zgłuszyliście +(e)ście zgłuszyli	zgłuszyłyście +(e)ście zgłuszyły
3 os.	zgłuszył	zgłuszyła	zgłuszyło	zgłuszyli	zgłuszyły

bezosobnik: zgłuszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zgłuszmy
2 os.	zgłusz	zgłuszcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zgłuszyłbym bym zgłuszył	zgłuszyłabym bym zgłuszyła	zgłuszyłobym bym zgłuszyło	zgłuszylibyśmy byśmy zgłuszyli	zgłuszyłybyśmy byśmy zgłuszyły
2 os.	zgłuszyłbyś byś zgłuszył	zgłuszyłabyś byś zgłuszyła	zgłuszyłobyś byś zgłuszyło	zgłuszylibyście byście zgłuszyli	zgłuszyłybyście byście zgłuszyły
3 os.	zgłuszyłby by zgłuszył	zgłuszyłaby by zgłuszyła	zgłuszyłoby by zgłuszyło	zgłuszyliby by zgłuszyli	zgłuszyłyby by zgłuszyły

bezosobnik: zgłuszono by

bezokolicznik: zgłuszyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zgłuszywszy

gerundium: zgłuszenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	zgłuszenie	zgłuszenia
D.	zgłuszenia	zgłuszeń
C.	zgłuszeniu	zgłuszeniom
B.	zgłuszenie	zgłuszenia
N.	zgłuszeniem	zgłuszeniami
Ms.	zgłuszeniu	zgłuszeniach
W.	zgłuszenie	zgłuszenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: zgłuszony

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	zgłuszony	zgłuszony	zgłuszony	zgłuszone	zgłuszona
D.	zgłuszonego	zgłuszonego	zgłuszonego	zgłuszonego	zgłuszonej
C.	zgłuszonemu	zgłuszonemu	zgłuszonemu	zgłuszonemu	zgłuszonej
B.	zgłuszonego	zgłuszonego	zgłuszony	zgłuszone	zgłuszoną
N.	zgłuszonym	zgłuszonym	zgłuszonym	zgłuszonym	zgłuszoną
Ms.	zgłuszonym	zgłuszonym	zgłuszonym	zgłuszonym	zgłuszonej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	zgłuszeni	zgłuszeni	zgłuszone	zgłuszone
D.	zgłuszonych	zgłuszonych	zgłuszonych	zgłuszonych
C.	zgłuszonym	zgłuszonym	zgłuszonym	zgłuszonym
B.	zgłuszonych	zgłuszonych	zgłuszonych	zgłuszone
N.	zgłuszonymi	zgłuszonymi	zgłuszonymi	zgłuszonymi
Ms.	zgłuszonych	zgłuszonych	zgłuszonych	zgłuszonych

odpowiedniki aspektowe: głuszyć , zgłuszać

Składnia

+

zgłuszyć

+

CO

Pochodzenie

Zob. głuszyć