zgonnik

  • Definicja
    dawniej osoba skupująca i zwożąca świnie na jarmarki
  • Kwalifikacja tematyczna

    CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Praca

    zawody


    CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat zwierząt

    hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Cytaty

    Każda furmanka konna zgonnika wyposażona była w siatkę z grubego postronka, zabezpieczane nią były przewożone wozami sztuki żywca.

    źródło: Maciej Panecki: Ludzie, lata, losy..., Głos regionalistów, nr 4, 2004 (bychawa.nazwa.pl)

    [...] koło mnie znowu przechodziły te świnie, które szły piechotą, a które nie dawały rady, bo nogi, bo tam coś, to wieziono z tyłu do tego zgonnika. No i on tym żywcem handlował, on na tym grubo zarabiał.

    źródło: Piotr Pruss: Jarmarki w przedwojennym Chełmie, 05-05-2009, (teatrnn.pl)
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. zgonnik
    		 zgonnicy
    		 ndepr
    zgonniki
    		 depr
    D. zgonnika
    		 zgonników
    C. zgonnikowi
    		 zgonnikom
    B. zgonnika
    		 zgonników
    N. zgonnikiem
    		 zgonnikami
    Ms. zgonniku
    		 zgonnikach
    W. zgonniku
    		 zgonnicy
    		 ndepr
    zgonniki
    		 depr
  • Pochodzenie

    Zob. zgonić

CHRONOLOGIZACJA:
1839, Wojciech Kazimirski, Słownik francusko-polski, polona.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 10.04.2025