grymaśnie

  • bez powodu okazując niezadowolenie z tego co się ma lub co jest komuś proponowane
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

  • - Ciasteczko! Ja chcę ciasteczko! - zaszczebiotała grymaśnie, trzepocąc do taktu rzęsami i wachlarzem.

    źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Piołun i miód Kroniki Drugiego Kręgu Księga III, 2003

    Drugi, na szczęście mniej liczny, zwykł był grymaśnie mnożyć trudności, skupiając się głównie na przeszkodach czy niezgodności domniemanej rocznicy z wymową źródeł, jakby to naprawdę było takie istotne.

    źródło: NKJP: Janusz Tazbir: Lustracja koronna, Polityka nr 2311, 2001-08-18

  • część mowy: przysłówek

    stopień równy grymaśnie
    stopień wyższy grymaśniej
  • Od: grymas

CHRONOLOGIZACJA:
1784, Léonor Jean Soulas d'Allainval, Kłopot z bogactwy. Komedya we trzech aktach, przekład, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 11.04.2025