-
2.a
pot. pejorat. brak energii i chęci do działania -
- rozmamłanie
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
synonimy: gnuśność
-
Kacowi nie wolno się poddać, nigdy cały dzień nie zostaję w domu, bo to grozi deprechą i rozmemłaniem.
źródło: KWJP: Agata Passent: Kto to pani zrobił?, 2014
A nie jest tak, że w takich chwilach trzeba po prostu wziąć się w karby, zamiast pozwalać sobie na takie rozmemłanie?
źródło: NKJP: Monika Pawluczuk; Katarzyna Miller: Być kobietą i nie zwariować. Opowieści psychoterapeutyczne, 2010
Nie możesz żyć, nie możesz i już, a gdybyś nawet chciała, to dobija cię ten wieczny letarg, rozmemłanie, snucie się po kątach, jeden dzień podobny do drugiego.
źródło: NKJP: Wojciech Chmielewski: Brzytwa, 2008
Zresztą przyjdźcie na Rawę Blues i zobaczcie sami, zawsze jest bardzo dobra aparatura, wykonawcy, dyscyplina, nie ma rozmemłania na scenie.
źródło: NKJP: Mariola Woszkowska: Dudek reformator, Trybuna Śląska, 2001-07-20
Nagle miał dosyć mojego rozmamłania, drgawek, czkawek i dygotów, tego, że jestem nieprzepisowo dorodny, jakkolwiek sam był wzrostu niedostrzegalnego, więc pewnego dnia wyniósł się w cholerę.
źródło: KWJP: Marek Jastrząb: Quasimodo, Akant, 2011
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rozmemłanie
rozmemłania
D. rozmemłania
rozmemłań
C. rozmemłaniu
rozmemłaniom
B. rozmemłanie
rozmemłania
N. rozmemłaniem
rozmemłaniami
Ms. rozmemłaniu
rozmemłaniach
W. rozmemłanie
rozmemłania
Inne uwagi
Zwykle lp
-