-
2.b
pot. pejorat. cecha czegoś, co świadczy o czyimś braku energii i chęci do działania -
- rozmamłanie
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
Pomstujemy często na niedoskonałości i rozmemłanie naszych procesów decyzyjnych. Z podziwem wypowiadamy się o sprawności, z jaką Chińczycy pokonali covid.
źródło: Oskar Lis: Recenzja: Kai Strittmatter - Chiny 5.0, 2022-02-02 (strumienswiadomosci.pl)
Przedziwna, ujmująco familiarna, ba, kołchoźnicza jakaś w swym rozmamłaniu i nieruchawości atmosfera panowała w lokalu pani doktor Ramoł.
źródło: NKJP: Marian Pilot: Na odchodnym, 2002
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rozmemłanie
rozmemłania
D. rozmemłania
rozmemłań
C. rozmemłaniu
rozmemłaniom
B. rozmemłanie
rozmemłania
N. rozmemłaniem
rozmemłaniami
Ms. rozmemłaniu
rozmemłaniach
W. rozmemłanie
rozmemłania
Inne uwagi
Zwykle lp
-