zgrzecznieć

  • stać się osobą, która w stosunku do innych ludzi zachowuje się zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami dobrego wychowania
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie

  • Mama zabroniła nam chodzić do cioci Zosi. Obiecała, że nas zabierze na święta. Tadek jest taki szczęśliwy, że nawet zabrał się do nauki i trochę zgrzeczniał.

    źródło: NKJP: Wielki korek, Dziennik Polski, 2000-04-07

    Mariola zatelefonowała przed końcem roku szkolnego z informacją, że jej syn będzie miał świadectwo z wyróżnieniem. Zawsze dobrze się uczył i zamiast – jak to w okresie dojrzewania – pyskować lub sprawiać inne kłopoty zgrzeczniał.

    źródło: NKJP: Paulina Grych: Schiza, 2008

    Autobus wreszcie przyjechał. Wsiadłszy, dalej skakali i drażnili kierowcę, ale po jego uwadze zgrzecznieli i zajęli miejsca przy oknie.

    źródło: KWJP: Marta Hanna Precht: Opowiadania z lumpeksu, 2014

    Kwejk zawsze był dość wulgarny, a tu nagle się okazuje, że to się nie podoba. Trochę więc zgrzecznieliśmy, ale w konsekwencji ruch nam zaczął spadać. O kilkadziesiąt procent.

    źródło: KWJP: Rozmawiał Tomasz Kwaśniewski: Wyśmiane miliony, Duży Format, 2012-05-24

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. zgrzecznieję
    zgrzeczniejemy
    2 os. zgrzeczniejesz
    zgrzeczniejecie
    3 os. zgrzecznieje
    zgrzecznieją

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. zgrzeczniałem
    +(e)m zgrzeczniał
    zgrzeczniałam
    +(e)m zgrzeczniała
    zgrzeczniałom
    +(e)m zgrzeczniało
    zgrzecznieliśmy
    +(e)śmy zgrzecznieli
    zgrzeczniałyśmy
    +(e)śmy zgrzeczniały
    2 os. zgrzeczniałeś
    +(e)ś zgrzeczniał
    zgrzeczniałaś
    +(e)ś zgrzeczniała
    zgrzeczniałoś
    +(e)ś zgrzeczniało
    zgrzecznieliście
    +(e)ście zgrzecznieli
    zgrzeczniałyście
    +(e)ście zgrzeczniały
    3 os. zgrzeczniał
    zgrzeczniała
    zgrzeczniało
    zgrzecznieli
    zgrzeczniały

    bezosobnik: zgrzeczniano

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. zgrzeczniejmy
    2 os. zgrzeczniej
    zgrzeczniejcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. zgrzeczniałbym
    bym zgrzeczniał
    zgrzeczniałabym
    bym zgrzeczniała
    zgrzeczniałobym
    bym zgrzeczniało
    zgrzecznielibyśmy
    byśmy zgrzecznieli
    zgrzeczniałybyśmy
    byśmy zgrzeczniały
    2 os. zgrzeczniałbyś
    byś zgrzeczniał
    zgrzeczniałabyś
    byś zgrzeczniała
    zgrzeczniałobyś
    byś zgrzeczniało
    zgrzecznielibyście
    byście zgrzecznieli
    zgrzeczniałybyście
    byście zgrzeczniały
    3 os. zgrzeczniałby
    by zgrzeczniał
    zgrzeczniałaby
    by zgrzeczniała
    zgrzeczniałoby
    by zgrzeczniało
    zgrzecznieliby
    by zgrzecznieli
    zgrzeczniałyby
    by zgrzeczniały

    bezosobnik: zgrzeczniano by

    bezokolicznik: zgrzecznieć

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: zgrzeczniawszy

    gerundium: zgrzecznienie

    odpowiednik aspektowy: grzecznieć

  • Zob. grzeczny

CHRONOLOGIZACJA:
1746, KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 17.04.2025