facjendarz
-
przest. osoba, która przeprowadza transakcje zakupu lub sprzedaży czegoś, zwykle nieuczciwie lub niezupełnie legalnie, albo pośredniczy w takich transakcjach
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Biznes
handel i usługi
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
Godził się być narzędziem obcych i w cudzych interesach prowadzonych działań: urzędnikiem, sekretarzem, facjendarzem, posłem w najlepszym przypadku.
źródło: NKJP: Zbigniew Goliński: Krasicki, 2002
Ten żył szeroko - hulaka, procesowicz, facjendarz, odbijał sobie z nawiązką, w świecie czy na sejmiku, przymusowe nudy w domu.
źródło: Marian J. Lech: Hugo Kołłątaj, 1973 (books.google.pl)
Przypomina [...] postać facjendarza z komedii stanisławowskiej. Posiadacz sześciu milionów złotych, które uprawniają go do starania się o rękę jednej z sióstr [...].
źródło: Stefan Durski: Dramatopisarstwo Ludwika Adama Dmuszewskiego, 1968 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. facjendarz
facjendarze
ndepr facjendarze
depr D. facjendarza
facjendarzy
C. facjendarzowi
facjendarzom
B. facjendarza
facjendarzów
facjendarzy
N. facjendarzem
facjendarzami
Ms. facjendarzu
facjendarzach
W. facjendarzu
facjendarze
ndepr facjendarze
depr -