pośladek
-
jedna z dwóch części ciała, silnie umięśniona, znajdująca się między plecami a udami
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego
części ciała, elementy i substancje składowe -
- lewy, prawy pośladek; jędrne, wypięte, wypukłe; opięte czymś; gołe, nagie pośladki
- pośladek i udo; plecy i pośladek, udo i pośladek
- tatuaż na pośladku
- trafić kogoś, uszczypnąć kogoś w pośladek; łapać kogoś za pośladki
-
Kula trafiła go w pośladek i przeszła na wylot.
źródło: NKJP: Marek Krajewski: Koniec świata w Breslau, 2003
[...] opioidowe leki przeciwbólowe [...] podawane w pośladek przechodzą do krwioobiegu płodu i upośledzają po porodzie oddychanie noworodka.
źródło: NKJP: Ewa Halewska: Poród bez bólu, Nowiny Raciborskie, 2006-08-15
Na skutek bicia nie mógł nawet wody się napić, na pośladku i nogach miał rany.
źródło: NKJP: Cezary Łazarewicz: Raport komisji Mazura, Gazeta Wyborcza, 1999-01-22
Ma długie do pasa, jasne, rozpuszczone włosy. Krótka spódnica ledwo przykrywa pośladki.
źródło: NKJP: Krystyna Kofta: Złodziejka pamięci, 1998
Nic nie widziałam, śnieg sięgał mi do pośladków i wciąż padał zasypując mi ślady.
źródło: NKJP: Osiem i pół godziny do szczytu, Dziennik Polski - Magazyn, 2000-12-01
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pośladek
pośladki
D. pośladka
pośladków
C. pośladkowi
pośladkom
B. pośladek
pośladki
N. pośladkiem
pośladkami
Ms. pośladku
pośladkach
W. pośladku
pośladki
-
ogsł. *poslědъkъ 'ostatnia część czegoś, pozostałość, ostatek, koniec'
Forma słowiańska od wyrażenia przyimkowego *po slědě 'na końcu, z tyłu' z przyrostkiem *-ъkъ (Bor); zob. ślad