poutykać (swoich ludzi) - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

pot. umożliwić kolejno wielu osobom, z którymi łączą kogoś stosunki koleżeńskie lub więzy rodzinne, otrzymanie jakiegoś stanowiska

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

synonimy:

pousadzać
powsadzać
powtykać

W dodatku zamiast wymyślać programy, proponować rozwiązania, partie myślą tylko o tym, żeby poutykać swoich rodaków, kuzynów we władzach.

źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Kirgiz sprzedał konia, Gazeta Wyborcza, 1995-01-13

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	poutykałem +(e)m poutykał	poutykałam +(e)m poutykała	poutykałom +(e)m poutykało	poutykaliśmy +(e)śmy poutykali	poutykałyśmy +(e)śmy poutykały
2 os.	poutykałeś +(e)ś poutykał	poutykałaś +(e)ś poutykała	poutykałoś +(e)ś poutykało	poutykaliście +(e)ście poutykali	poutykałyście +(e)ście poutykały
3 os.	poutykał	poutykała	poutykało	poutykali	poutykały

bezosobnik: poutykano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		poutykajmy
2 os.	poutykaj	poutykajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	poutykałbym bym poutykał	poutykałabym bym poutykała	poutykałobym bym poutykało	poutykalibyśmy byśmy poutykali	poutykałybyśmy byśmy poutykały
2 os.	poutykałbyś byś poutykał	poutykałabyś byś poutykała	poutykałobyś byś poutykało	poutykalibyście byście poutykali	poutykałybyście byście poutykały
3 os.	poutykałby by poutykał	poutykałaby by poutykała	poutykałoby by poutykało	poutykaliby by poutykali	poutykałyby by poutykały

bezosobnik: poutykano by

bezokolicznik: poutykać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: poutykawszy

gerundium: poutykanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: poutykany

Rzpl

+

poutykać

+

KOGO + GDZIE