rozpaskudzić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

pot. przyzwyczaić kogoś do czegoś pożądanego, co może prowadzić do pojawienia się nadmiernych oczekiwań

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

synonimy:

rozbestwić
rozbisurmanić
rozgrymasić
rozkaprysić
rozwydrzyć
zbestwić

	Mężczyzn patriarchat kompletnie rozpaskudził, wpędził w megalomanię. źródło: KWJP: Katarzyna Bielas: Bunt czarownic, Wysokie Obcasy, 2015-05-29
	Jakby chciał, to może jej kupić BMW! A co, stać go! Taki srebrzysty kabriolet jak ma Debbie. No, na razie nie będzie się wygłupiał. Tylko by dziewczynę rozpaskudził i tyle. źródło: NKJP: Piotr Niklewicz: Niezwykła kariera Antoniego K, 2006
	Postanowiłam nie czekać na tych obwiesi i zaangażować do wykończenia góry kogoś, kto po dwóch dniach nie rzuci tego wszystkiego w czorty i kogo nie rozpaskudzili Francuzi wysokimi stawkami. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Księżyc nad Zakopanem, 2006
	Spory o to, w jakiej wysokości należy dawać zasiłki, aby nie rozpaskudzić bezrobotnych poprzez łatwe życie na koszt państwa, ciągle odżywają. źródło: NKJP: Moim zdaniem, Metropol, 2001
	I co wtedy powiedzą finansowo rozpaskudzeni, choć wciąż narzekający na swój los unijni farmerzy? źródło: NKJP: Nie bój się, Europo!, Dziennik Polski, 2002-06-29

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozpaskudziłem +(e)m rozpaskudził	rozpaskudziłam +(e)m rozpaskudziła	rozpaskudziłom +(e)m rozpaskudziło	rozpaskudziliśmy +(e)śmy rozpaskudzili	rozpaskudziłyśmy +(e)śmy rozpaskudziły
2 os.	rozpaskudziłeś +(e)ś rozpaskudził	rozpaskudziłaś +(e)ś rozpaskudziła	rozpaskudziłoś +(e)ś rozpaskudziło	rozpaskudziliście +(e)ście rozpaskudzili	rozpaskudziłyście +(e)ście rozpaskudziły
3 os.	rozpaskudził	rozpaskudziła	rozpaskudziło	rozpaskudzili	rozpaskudziły

bezosobnik: rozpaskudzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozpaskudźmy
2 os.	rozpaskudź	rozpaskudźcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozpaskudziłbym bym rozpaskudził	rozpaskudziłabym bym rozpaskudziła	rozpaskudziłobym bym rozpaskudziło	rozpaskudzilibyśmy byśmy rozpaskudzili	rozpaskudziłybyśmy byśmy rozpaskudziły
2 os.	rozpaskudziłbyś byś rozpaskudził	rozpaskudziłabyś byś rozpaskudziła	rozpaskudziłobyś byś rozpaskudziło	rozpaskudzilibyście byście rozpaskudzili	rozpaskudziłybyście byście rozpaskudziły
3 os.	rozpaskudziłby by rozpaskudził	rozpaskudziłaby by rozpaskudziła	rozpaskudziłoby by rozpaskudziło	rozpaskudziliby by rozpaskudzili	rozpaskudziłyby by rozpaskudziły

bezosobnik: rozpaskudzono by

bezokolicznik: rozpaskudzić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozpaskudziwszy

gerundium: rozpaskudzenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: rozpaskudzony

odpowiednik aspektowy: rozpaskudzać

+

rozpaskudzić

+

KOGO