ukształcić (charakter) - Wielki słownik języka polskiego PAN

Definicja

2.

spowodować nabranie określonych cech

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

Relacje znaczeniowe

synonimy:

ukształtować

Cytaty

[...] okazało się, że żyjemy w kraju, w którym nie tylko przyszłość, lecz także przeszłość jest nieprzewidywalna. Próbuje się ją na nowo ukształcić i przy okazji martyrologia romantyczna wróciła pod nowymi postaciami.

źródło: KWJP: Justyna Sobolewska: Marek Bieńczyk o swojej książce „Kontener” i ścieraniu się w nas życia i śmierci, Polityka, 2019-04-16

[...] swą refleksję koncentruje na byciu przed czymś, czego jeszcze nie znamy i ukształceniu czego powinniśmy poświęcić swe siły.

źródło: KWJP: Krzysztof Czyżewski: W stronę Xenopolis, 2019

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	ukształcę	ukształcimy
2 os.	ukształcisz	ukształcicie
3 os.	ukształci	ukształcą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ukształciłem +(e)m ukształcił	ukształciłam +(e)m ukształciła	ukształciłom +(e)m ukształciło	ukształciliśmy +(e)śmy ukształcili	ukształciłyśmy +(e)śmy ukształciły
2 os.	ukształciłeś +(e)ś ukształcił	ukształciłaś +(e)ś ukształciła	ukształciłoś +(e)ś ukształciło	ukształciliście +(e)ście ukształcili	ukształciłyście +(e)ście ukształciły
3 os.	ukształcił	ukształciła	ukształciło	ukształcili	ukształciły

bezosobnik: ukształcono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ukształćmy
2 os.	ukształć	ukształćcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ukształciłbym bym ukształcił	ukształciłabym bym ukształciła	ukształciłobym bym ukształciło	ukształcilibyśmy byśmy ukształcili	ukształciłybyśmy byśmy ukształciły
2 os.	ukształciłbyś byś ukształcił	ukształciłabyś byś ukształciła	ukształciłobyś byś ukształciło	ukształcilibyście byście ukształcili	ukształciłybyście byście ukształciły
3 os.	ukształciłby by ukształcił	ukształciłaby by ukształciła	ukształciłoby by ukształciło	ukształciliby by ukształcili	ukształciłyby by ukształciły

bezosobnik: ukształcono by

bezokolicznik: ukształcić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ukształciwszy

gerundium: ukształcenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	ukształcenie	ukształcenia
D.	ukształcenia	ukształceń
C.	ukształceniu	ukształceniom
B.	ukształcenie	ukształcenia
N.	ukształceniem	ukształceniami
Ms.	ukształceniu	ukształceniach
W.	ukształcenie	ukształcenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: ukształcony

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	ukształcony	ukształcony	ukształcony	ukształcone	ukształcona
D.	ukształconego	ukształconego	ukształconego	ukształconego	ukształconej
C.	ukształconemu	ukształconemu	ukształconemu	ukształconemu	ukształconej
B.	ukształconego	ukształconego	ukształcony	ukształcone	ukształconą
N.	ukształconym	ukształconym	ukształconym	ukształconym	ukształconą
Ms.	ukształconym	ukształconym	ukształconym	ukształconym	ukształconej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	ukształceni	ukształceni	ukształcone	ukształcone
D.	ukształconych	ukształconych	ukształconych	ukształconych
C.	ukształconym	ukształconym	ukształconym	ukształconym
B.	ukształconych	ukształconych	ukształconych	ukształcone
N.	ukształconymi	ukształconymi	ukształconymi	ukształconymi
Ms.	ukształconych	ukształconych	ukształconych	ukształconych

odpowiednik aspektowy: ukształcać

Składnia

+

ukształcić

+

CO/KOGO

Pochodzenie

Od: kształt