ukształcić (w szkole) - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

przest. pomóc komuś uzyskać określony zasób wiedzy i umiejętności, umożliwiający wykonywanie jakiegoś zawodu

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Edukacja i oświata

synonimy:

wykształcić

Rodzice dostrzegając ponadprzeciętną inteligencję syna, ukształcili go starannie, oddając na wiele lat do szkół jezuickich [...]

źródło: NKJP: Jolanta Wachowicz-Makowska: Świat zapamiętany, 2002

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ukształciłem +(e)m ukształcił	ukształciłam +(e)m ukształciła	ukształciłom +(e)m ukształciło	ukształciliśmy +(e)śmy ukształcili	ukształciłyśmy +(e)śmy ukształciły
2 os.	ukształciłeś +(e)ś ukształcił	ukształciłaś +(e)ś ukształciła	ukształciłoś +(e)ś ukształciło	ukształciliście +(e)ście ukształcili	ukształciłyście +(e)ście ukształciły
3 os.	ukształcił	ukształciła	ukształciło	ukształcili	ukształciły

bezosobnik: ukształcono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ukształćmy
2 os.	ukształć	ukształćcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ukształciłbym bym ukształcił	ukształciłabym bym ukształciła	ukształciłobym bym ukształciło	ukształcilibyśmy byśmy ukształcili	ukształciłybyśmy byśmy ukształciły
2 os.	ukształciłbyś byś ukształcił	ukształciłabyś byś ukształciła	ukształciłobyś byś ukształciło	ukształcilibyście byście ukształcili	ukształciłybyście byście ukształciły
3 os.	ukształciłby by ukształcił	ukształciłaby by ukształciła	ukształciłoby by ukształciło	ukształciliby by ukształcili	ukształciłyby by ukształciły

bezosobnik: ukształcono by

bezokolicznik: ukształcić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ukształciwszy

gerundium: ukształcenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: ukształcony

+

ukształcić

+

KOGO