-
daw.
miejsce ogrodzone, co służy uniemożliwieniu swobodnego wejścia lub wyjścia
-
Używane w odniesieniu do dawnych osad obronnych otoczonych murami lub palisadą.
-
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Budownictwo
rodzaje budowli i ich cechy
-
|
Opustoszeją pola ludzkie, opustoszeją z trudem wznoszone ogrodzieńce i miasta, nie będzie hukał pasterz na halach, ani rolnik na dolinach śpiewał sobie i skowronkom.
źródło: Jarosław Iwaszkiewicz: Proza poetycka, 1958 (books.google.pl)
|
|
Krewo prezentuje się [...] niejako w postaci przejściowej, od starszych „ogrodzieńców”, ogrodzonych murem, do grodów zachodnioeuropejskich, wyróżniających się ilością wież zwłaszcza wieżą mieszkalną, zwaną z francuska donżonem [...].
źródło: Marian Morelowski: Zarysy sztuki wileńskiej. Z przewodnikiem po zabytkach między Niemnem a Dźwiną, 1989 (books.google.pl)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
ogrodzieniec
|
ogrodzieńce
|
|
| D. |
ogrodzieńca
|
ogrodzieńców
|
|
| C. |
ogrodzieńcowi
|
ogrodzieńcom
|
|
| B. |
ogrodzieniec
|
ogrodzieńce
|
|
| N. |
ogrodzieńcem
|
ogrodzieńcami
|
|
| Ms. |
ogrodzieńcu
|
ogrodzieńcach
|
|
| W. |
ogrodzieńcu
|
ogrodzieńce
|
|
-
CHRONOLOGIZACJA:
1897,
Tygodnik Illustrowany, nr 9, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 06.06.2025