ogrodzieniec

  • daw.  miejsce ogrodzone, co służy uniemożliwieniu swobodnego wejścia lub wyjścia
  • Używane w odniesieniu do dawnych osad obronnych otoczonych murami lub palisadą.

  • CZŁOWIEK I TECHNIKA

    Budownictwo

    rodzaje budowli i ich cechy

  • Opustoszeją pola ludzkie, opustoszeją z trudem wznoszone ogrodzieńce i miasta, nie będzie hukał pasterz na halach, ani rolnik na dolinach śpiewał sobie i skowronkom.

    źródło: Jarosław Iwaszkiewicz: Proza poetycka, 1958 (books.google.pl)

    Krewo prezentuje się [...] niejako w postaci przejściowej, od starszych „ogrodzieńców”, ogrodzonych murem, do grodów zachodnioeuropejskich, wyróżniających się ilością wież zwłaszcza wieżą mieszkalną, zwaną z francuska donżonem [...].

    źródło: Marian Morelowski: Zarysy sztuki wileńskiej. Z przewodnikiem po zabytkach między Niemnem a Dźwiną, 1989 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. ogrodzieniec
    ogrodzieńce
    D. ogrodzieńca
    ogrodzieńców
    C. ogrodzieńcowi
    ogrodzieńcom
    B. ogrodzieniec
    ogrodzieńce
    N. ogrodzieńcem
    ogrodzieńcami
    Ms. ogrodzieńcu
    ogrodzieńcach
    W. ogrodzieńcu
    ogrodzieńce
CHRONOLOGIZACJA:
1897, Tygodnik Illustrowany, nr 9, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 06.06.2025