okłot

  • przest.  wiązka słomy z lekko wymłóconego zboża, tak że słoma pozostaje w nim niepomięta
  • CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat roślin

    rośliny uprawne


    CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Ziemia

    rolnictwo

  • Chaty lepione były ze słomianych okłotów i gliny [...].

    źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł. Opowiadania i reportaże, 2007

    Gospodarz wnosił siano i okłot słomy, życzył wszystkim zdrowia i szczęścia.

    źródło: Włodzimierz Marczak: Ukrainiec w Polsce. Było takie życie, byli tacy ludzie, 1994 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. okłot
    okłoty
    D. okłotu
    okłotów
    C. okłotowi
    okłotom
    B. okłot
    okłoty
    N. okłotem
    okłotami
    Ms. okłocie
    okłotach
    W. okłocie
    okłoty
  • Rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego okłócić 'omłócić lekko, uderzając w same kłosy'; zob. kłócić: z psł. *koltiti

CHRONOLOGIZACJA:
1752, KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 02.07.2025