-
przest.
wiązka słomy z lekko wymłóconego zboża, tak że słoma pozostaje w nim niepomięta
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
rośliny uprawne
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Ziemia
rolnictwo
-
|
Chaty lepione były ze słomianych okłotów i gliny [...].
źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabeł. Opowiadania i reportaże, 2007
|
|
Gospodarz wnosił siano i okłot słomy, życzył wszystkim zdrowia i szczęścia.
źródło: Włodzimierz Marczak: Ukrainiec w Polsce. Było takie życie, byli tacy ludzie, 1994 (books.google.pl)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
okłot
|
okłoty
|
|
| D. |
okłotu
|
okłotów
|
|
| C. |
okłotowi
|
okłotom
|
|
| B. |
okłot
|
okłoty
|
|
| N. |
okłotem
|
okłotami
|
|
| Ms. |
okłocie
|
okłotach
|
|
| W. |
okłocie
|
okłoty
|
|
-
Rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego okłócić 'omłócić lekko, uderzając w same kłosy'; zob. kłócić: z psł. *koltiti
CHRONOLOGIZACJA:
1752,
KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 02.07.2025