-
1.
karc. zobowiązanie jednego z graczy, że nie dopuści do wygranej licytującego przeciwnika, który wcześniej wykonał kontrę -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
gry i zabawy -
Po dwóch pasach odwinął rekontrą, a po trzech kolejnych wyłożył karty na stół.
źródło: NKJP: Marek Krajewski: Koniec świata w Breslau, 2003
Jeśli po rekontrze otwierający licytuje przed partnerem, to: poniżej dwóch w kolor otwarcia licytacja wskazuje dół otwarcia, powyżej dwóch w kolor otwarcia – nadwyżki.
źródło: NKJP: Internet
Grałem z nim w parze, zacząłem od jednego karo, a on wrzucił od razu pięć. - Kontra! — oznajmiła pani Maria. - Rekontra! — odpowiedział pan Hipolit [...].
źródło: KWJP: Jarosław Osowski: Chcecie kończyć? Nie ma mowy, gramy do 11!, Gazeta Lokalna — Warszawa, 2018-05-10
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rekontra
rekontry
D. rekontry
rekontr
C. rekontrze
rekontrom
B. rekontrę
rekontry
N. rekontrą
rekontrami
Ms. rekontrze
rekontrach
W. rekontro
rekontry
-
łac. re- + łac. contrā 'przeciw'