znikły

Szeleszczące bibułą sztuczne róże na krowiej szyi, rytmiczne uderzenia bębna, popiskiwanie skrzypek, barwny tłum stłoczony za kroczącą powoli Manią, wszystko to kazało zadumać się nad sobą, znikłymi jak liście najbliższymi, nawet nad legendą Szeptyc.

źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996

[...] jego trupia trupa ani się domyśla, że jest wyłącznie projekcją wspomnień zapisanych w jego, pana Borutthy, pamięci, bytując w niej jako rozmyte obrysy dawno znikłych indywiduów, wypłowiałe szkice.

źródło: KWJP: Andrzej Turczyński: Kuglarnia, 2018

[...] listy tych, których znałeś jako starców, pisane, gdy byli jeszcze w środku życiowego zamieszania, gdy turkotały jeszcze trybiki dawno już dziś znikłych maszynerii.

źródło: KWJP: Paweł Sołtys: Mikrotyki, 2018

Syn z ojcem odgrywają obecność znikłej matki, nie martwią się jej nieobecnością [...].

źródło: Czesław Dziekanowski: W Imię Ojca i Syna, 1993 (books.google.pl)