znudnieć - Wielki słownik języka polskiego PAN

przest. stać się nudnym

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

słownictwo oceniające

Zanim ukazała się po polsku, była już z grubsza znana każdemu, któremu sprawy kościelne nie znudniały i nie obrzydły do reszty.

źródło: KWJP: Jan Turnau: Światło wciąż z Watykanu, Gazeta Wyborcza, 2011-01-14

Jedyny ambitny kanał tematyczny – Kultura, właśnie stracił swego twórcę i znudniał.

źródło: NKJP: Zdzisław Beryt: Szkalne oko, Gazeta Poznańska, 2006-08-14

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	znudniałem +(e)m znudniał	znudniałam +(e)m znudniała	znudniałom +(e)m znudniało	znudnieliśmy +(e)śmy znudnieli	znudniałyśmy +(e)śmy znudniały
2 os.	znudniałeś +(e)ś znudniał	znudniałaś +(e)ś znudniała	znudniałoś +(e)ś znudniało	znudnieliście +(e)ście znudnieli	znudniałyście +(e)ście znudniały
3 os.	znudniał	znudniała	znudniało	znudnieli	znudniały

bezosobnik: znudniano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		znudniejmy
2 os.	znudniej	znudniejcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	znudniałbym bym znudniał	znudniałabym bym znudniała	znudniałobym bym znudniało	znudnielibyśmy byśmy znudnieli	znudniałybyśmy byśmy znudniały
2 os.	znudniałbyś byś znudniał	znudniałabyś byś znudniała	znudniałobyś byś znudniało	znudnielibyście byście znudnieli	znudniałybyście byście znudniały
3 os.	znudniałby by znudniał	znudniałaby by znudniała	znudniałoby by znudniało	znudnieliby by znudnieli	znudniałyby by znudniały

bezosobnik: znudniano by

bezokolicznik: znudnieć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: znudniawszy

gerundium: znudnienie

Zob. nuda