-
2.
pejorat. coś, co w ocenie mówiącego jest naganne moralnie, budzi wstręt i odrazę
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
synonimy: fekalia
-
Pan [...] powiedział, że znajduję się poza głównym nurtem politycznym. Zgadzam się. Główny nurt to kloaka, od której trzymam się z daleka.
źródło: NKJP: Polityka i obyczaje, Polityka, 2007-05-19
Ale anegdota o strażaku to czysta kloaka. Nie częstujcie nas takim językiem w prasie, bo mamy go aż nadto dookoła.
źródło: NKJP: Sebastian Węgrzyn, Maria Glegolska, Warszawa, Krystyna Cieślewicz: Listy od Czytelników, Gazeta Wyborcza, 1994-03-11
Wypada tylko żałować, że znakomita jego idea zjazdu głów koronowanych i głów państw z okazji 750–lecia uzyskania praw miejskich przez Kraków została spuszczona w polityczną kloakę (to od Cloaca Maxima w starożytnym Rzymie).
źródło: NKJP: Edward Alfred Mierzwa: Nie zmarnujmy dobrego pomysłu, Gazeta Krakowska, 2007-10-08
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kloaka
kloaki
D. kloaki
kloak
C. kloace
kloakom
B. kloakę
kloaki
N. kloaką
kloakami
Ms. kloace
kloakach
W. kloako
kloaki
-
łac. cloācā 'kanał, ściek'