rozpróżniaczyć się

  • książk.  pejorat.  rozleniwić się – przestać mieć chęć do działania
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

  • synonimy:  rozleniwić się
  • Żołnierze rozpróżniaczyli się w bezczynności.

    źródło: NKJP: Halina Rudnicka: Uczniowie Spartakusa, 1951

    Rozpróżniaczył się, uprawiał hazard i romansował na prawo i lewo.

    źródło: Józef Godlewski: Na przełomie epok, 1978 (books.google.pl)

    Owszem, o jedno mógłbym mieć do ciebie pretensję. Gdybyś się rozpróżniaczył lub co gorsze złajdaczył.

    źródło: Stanisław Ryszard Dobrowolski: Wakacje na wsi, 1985 (books.google.pl)

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. rozpróżniaczę się
    rozpróżniaczymy się
    2 os. rozpróżniaczysz się
    rozpróżniaczycie się
    3 os. rozpróżniaczy się
    rozpróżniaczą się

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. rozpróżniaczyłem się
    +(e)m się rozpróżniaczył
    rozpróżniaczyłam się
    +(e)m się rozpróżniaczyła
    rozpróżniaczyłom się
    +(e)m się rozpróżniaczyło
    rozpróżniaczyliśmy się
    +(e)śmy się rozpróżniaczyli
    rozpróżniaczyłyśmy się
    +(e)śmy się rozpróżniaczyły
    2 os. rozpróżniaczyłeś się
    +(e)ś się rozpróżniaczył
    rozpróżniaczyłaś się
    +(e)ś się rozpróżniaczyła
    rozpróżniaczyłoś się
    +(e)ś się rozpróżniaczyło
    rozpróżniaczyliście się
    +(e)ście się rozpróżniaczyli
    rozpróżniaczyłyście się
    +(e)ście się rozpróżniaczyły
    3 os. rozpróżniaczył się
    rozpróżniaczyła się
    rozpróżniaczyło się
    rozpróżniaczyli się
    rozpróżniaczyły się

    bezosobnik: rozpróżniaczono się

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. rozpróżniaczmy się
    2 os. rozpróżniacz się
    rozpróżniaczcie się

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. rozpróżniaczyłbym się
    bym się rozpróżniaczył
    rozpróżniaczyłabym się
    bym się rozpróżniaczyła
    rozpróżniaczyłobym się
    bym się rozpróżniaczyło
    rozpróżniaczylibyśmy się
    byśmy się rozpróżniaczyli
    rozpróżniaczyłybyśmy się
    byśmy się rozpróżniaczyły
    2 os. rozpróżniaczyłbyś się
    byś się rozpróżniaczył
    rozpróżniaczyłabyś się
    byś się rozpróżniaczyła
    rozpróżniaczyłobyś się
    byś się rozpróżniaczyło
    rozpróżniaczylibyście się
    byście się rozpróżniaczyli
    rozpróżniaczyłybyście się
    byście się rozpróżniaczyły
    3 os. rozpróżniaczyłby się
    by się rozpróżniaczył
    rozpróżniaczyłaby się
    by się rozpróżniaczyła
    rozpróżniaczyłoby się
    by się rozpróżniaczyło
    rozpróżniaczyliby się
    by się rozpróżniaczyli
    rozpróżniaczyłyby się
    by się rozpróżniaczyły

    bezosobnik: rozpróżniaczono by się

    bezokolicznik: rozpróżniaczyć się

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozpróżniaczywszy się

    gerundium: rozpróżniaczenie się

    odpowiednik aspektowy: rozpróżniaczać się

  • Zob. próżny

CHRONOLOGIZACJA:
1843, Przewodnik Rólniczo-Przemysłowy, nr 18, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 06.08.2025