prasnąć (w drzewo) - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

będąc w ruchu, gwałtownie zetknąć się z czymś, powodując uszkodzenie

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

synonimy:

uderzyć

W pewnej chwili mocniejszy podmuch rzucił czaszą spadochronu, biały materiał prasnął o ziemię.

źródło: KWJP: Kacper Śledziński: Wywalcz wolność lub zgiń, Tygodnik Powszechny, 07-02-2017

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	prasnąłem +(e)m prasnął	prasnęłam +(e)m prasnęła	prasnęłom +(e)m prasnęło	prasnęliśmy +(e)śmy prasnęli	prasnęłyśmy +(e)śmy prasnęły
2 os.	prasnąłeś +(e)ś prasnął	prasnęłaś +(e)ś prasnęła	prasnęłoś +(e)ś prasnęło	prasnęliście +(e)ście prasnęli	prasnęłyście +(e)ście prasnęły
3 os.	prasnął	prasnęła	prasnęło	prasnęli	prasnęły

bezosobnik: praśnięto

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		praśnijmy
2 os.	praśnij	praśnijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	prasnąłbym bym prasnął	prasnęłabym bym prasnęła	prasnęłobym bym prasnęło	prasnęlibyśmy byśmy prasnęli	prasnęłybyśmy byśmy prasnęły
2 os.	prasnąłbyś byś prasnął	prasnęłabyś byś prasnęła	prasnęłobyś byś prasnęło	prasnęlibyście byście prasnęli	prasnęłybyście byście prasnęły
3 os.	prasnąłby by prasnął	prasnęłaby by prasnęła	prasnęłoby by prasnęło	prasnęliby by prasnęli	prasnęłyby by prasnęły

bezosobnik: praśnięto by

bezokolicznik: prasnąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: prasnąwszy

gerundium: praśnięcie

odpowiednik aspektowy: praskać

+

prasnąć

+

o CO

psł. *praskati