-
książk.
osoba, która ściśle przestrzega zasad jakiejś religii lub systemu
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
doktryny i poglądy polityczne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
wyznania: zasady i prawdy wiary
-
|
Arcyciekawy obraz tej epoki, miejsca i ludzi, którym przyszło wówczas żyć. Poznajemy ich stan i ducha i umysłu, i biedoty, i kupców, z których tytułowy Meir się wywodzi. Ba, mamy nawet Karaimów, wówczas niemal wyklętych, skazanych na łaskę prawowierców.
źródło: Internet: rafalturow.ski
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
prawowierca
|
prawowiercy
|
ndepr |
prawowierce
|
depr |
| D. |
prawowiercy
|
prawowierców
|
|
| C. |
prawowiercy
|
prawowiercom
|
|
| B. |
prawowiercę
|
prawowierców
|
|
| N. |
prawowiercą
|
prawowiercami
|
|
| Ms. |
prawowiercy
|
prawowiercach
|
|
| W. |
prawowierco
|
prawowiercy
|
ndepr |
prawowierce
|
depr |
-
CHRONOLOGIZACJA:
1770,
Dominik Kochański, Kazania y nauki..., polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 25.08.2025