roznamiętnić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

zacząć odczuwać silne emocjonalne zaangażowanie, wyrażające się w gwałtowny sposób

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

	Ojciec z przejęciem opowiadał dziadkowi o tym fenomenie, roznamiętnił się wielkością kosmosu i pierwszym uczynionym w jego kierunku krokiem ludzkości, kiedy został zgaszony przez dziadka dwoma słowami: „Byłeś? Widziałeś?”. źródło: KWJP: Olga Tokarczuk: Czuły narrator, 2020
	Pani profesor Kohut przystoi dostojeństwo, a nawet kostyczność, by czasem ktoś nie ośmielił się w niej roznamiętnić. źródło: NKJP: Wojciech Kuczok: To piekielne kino, 2006
	Do niedawna płoche kobieciątko, dziś roznamiętniło się do spraw społecznych i postanowiło budować wspólnie z innymi nowe życie. źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Nowa przygoda: Gwinea, 1962
	– To może by my tak ich stamtąd wykurzyli? – roznamiętnił się Rabiński. źródło: KWJP: Małgorzata Gutowska-Adamczyk: Fortuna i namiętności. Klątwa, 2015

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	roznamiętniłem się +(e)m się roznamiętnił	roznamiętniłam się +(e)m się roznamiętniła	roznamiętniłom się +(e)m się roznamiętniło	roznamiętniliśmy się +(e)śmy się roznamiętnili	roznamiętniłyśmy się +(e)śmy się roznamiętniły
2 os.	roznamiętniłeś się +(e)ś się roznamiętnił	roznamiętniłaś się +(e)ś się roznamiętniła	roznamiętniłoś się +(e)ś się roznamiętniło	roznamiętniliście się +(e)ście się roznamiętnili	roznamiętniłyście się +(e)ście się roznamiętniły
3 os.	roznamiętnił się	roznamiętniła się	roznamiętniło się	roznamiętnili się	roznamiętniły się

bezosobnik: roznamiętniono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		roznamiętnijmy się
2 os.	roznamiętnij się	roznamiętnijcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	roznamiętniłbym się bym się roznamiętnił	roznamiętniłabym się bym się roznamiętniła	roznamiętniłobym się bym się roznamiętniło	roznamiętnilibyśmy się byśmy się roznamiętnili	roznamiętniłybyśmy się byśmy się roznamiętniły
2 os.	roznamiętniłbyś się byś się roznamiętnił	roznamiętniłabyś się byś się roznamiętniła	roznamiętniłobyś się byś się roznamiętniło	roznamiętnilibyście się byście się roznamiętnili	roznamiętniłybyście się byście się roznamiętniły
3 os.	roznamiętniłby się by się roznamiętnił	roznamiętniłaby się by się roznamiętniła	roznamiętniłoby się by się roznamiętniło	roznamiętniliby się by się roznamiętnili	roznamiętniłyby się by się roznamiętniły

bezosobnik: roznamiętniono by się

bezokolicznik: roznamiętnić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: roznamiętniwszy się

gerundium: roznamiętnienie się

odpowiednik aspektowy: roznamiętniać się

	+	roznamiętnić się	+	CZYM
	+	roznamiętnić się	+	(w KIM/CZYM \| do CZEGO)