rozindyczyć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

pot. zacząć wyrażać swój gniew z jakiegoś powodu

[roz-indyczyć się]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

zachowania emocjonalne

	Już na schodkach rozindyczyli się na siebie ponownie. źródło: Eugeniusz Paukszta: Wszystkie barwy codzienności, 1979 (pdf-x.pl)
	– Pan toby chciał w obozach zamykać – rozindyczył się polityk – jak naziści! źródło: KWJP: Jacek Dehnel: Ale z naszymi umarłymi, 2019
	Górale o żadnym morderstwie nie chcieli słyszeć. Wypierali się, do niczego nie przyznawali, co okropnie irytowało agenta, przyzwyczajonego do porządku i ładu. Kiedy przedstawiciel władzy rozindyczył się na dobre, młoda góralka wybuchnęła płaczem. źródło: NKJP: Stanisław Zieliński: W stronę Pysznej, 2008
	– Jak mój nieboszczyk się rozindyczył – powiedziała przekupka – to się robił taki czerwony jak ten gliniarz. źródło: NKJP: Marek Krajewski: Dżuma w Breslau, 2007
	Gdy zreferowałem sine ira et studio te koncepcje, rozmówczyni rozindyczyła się znienacka i zaczęła do mnie wrzeszczeć, że jedną komunę już przeżyła i absolutnie nie ma ochoty na powtórkę, że to czysty bolszewizm i że ona na to nie pozwoli (?). źródło: Adam Szostkiewicz: Kadry prezydenckie, 2025-05-14 (blog.polityka.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozindyczyłem się +(e)m się rozindyczył	rozindyczyłam się +(e)m się rozindyczyła	rozindyczyłom się +(e)m się rozindyczyło	rozindyczyliśmy się +(e)śmy się rozindyczyli	rozindyczyłyśmy się +(e)śmy się rozindyczyły
2 os.	rozindyczyłeś się +(e)ś się rozindyczył	rozindyczyłaś się +(e)ś się rozindyczyła	rozindyczyłoś się +(e)ś się rozindyczyło	rozindyczyliście się +(e)ście się rozindyczyli	rozindyczyłyście się +(e)ście się rozindyczyły
3 os.	rozindyczył się	rozindyczyła się	rozindyczyło się	rozindyczyli się	rozindyczyły się

bezosobnik: rozindyczono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozindyczmy się
2 os.	rozindycz się	rozindyczcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozindyczyłbym się bym się rozindyczył	rozindyczyłabym się bym się rozindyczyła	rozindyczyłobym się bym się rozindyczyło	rozindyczylibyśmy się byśmy się rozindyczyli	rozindyczyłybyśmy się byśmy się rozindyczyły
2 os.	rozindyczyłbyś się byś się rozindyczył	rozindyczyłabyś się byś się rozindyczyła	rozindyczyłobyś się byś się rozindyczyło	rozindyczylibyście się byście się rozindyczyli	rozindyczyłybyście się byście się rozindyczyły
3 os.	rozindyczyłby się by się rozindyczył	rozindyczyłaby się by się rozindyczyła	rozindyczyłoby się by się rozindyczyło	rozindyczyliby się by się rozindyczyli	rozindyczyłyby się by się rozindyczyły

bezosobnik: rozindyczono by się

bezokolicznik: rozindyczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozindyczywszy się

gerundium: rozindyczenie się

odpowiednik aspektowy: rozindyczać się

	+	rozindyczyć się	+	(na KOGO/CO)
	+	rozindyczyć się	+	(MOWA WPROST)