rozmarzać - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

sprawiać, że ktoś zaczyna wyobrażać sobie przyjemne sytuacje, które wspomina z nostalgią albo chciałby, żeby wydarzyły się naprawdę

[rozmažać]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

	Drugiemu powiodło się lepiej, bo ładnie śpiewał aksamitnym basem, co Nastię rozmarzało, ale kiedy spróbował poufałości, oberwał w ucho tak niespodzianie, że omsknął się ze stołka. źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie, 1978
	Skrzypek rozmarzał i kusił, ale daleko mu było do tamtego z piwnymi oczami i długimi rzęsami w Ogrodzie Apollo, chociaż też był brunetem. źródło: NKJP: Henryk Rozpędowski: Charleston, 2002
	Ciepło buzującego ognia otulało mnie tchnieniem przyjaznym, jakbym przygarnął nasze psisko, kudłatego Rozboja. To ciepło rozmarzało. źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995
	Cudowne i legendarne maszyny, pojazdy lśniące jak sen i rozłożyste jak pegazy. Szczególnie rozmarzał model używany z wielką lubością przez gestapowców w czasie wojny, ubeków po wojnie i realizatorów telewizyjnego teatru „Kobra” przy każdej sposobności. źródło: NKJP: Krzysztof Rutkowski: Paryskie pasaże, Gazeta Wyborcza, 1993-03-09

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozmarzałem +(e)m rozmarzał	rozmarzałam +(e)m rozmarzała	rozmarzałom +(e)m rozmarzało	rozmarzaliśmy +(e)śmy rozmarzali	rozmarzałyśmy +(e)śmy rozmarzały
2 os.	rozmarzałeś +(e)ś rozmarzał	rozmarzałaś +(e)ś rozmarzała	rozmarzałoś +(e)ś rozmarzało	rozmarzaliście +(e)ście rozmarzali	rozmarzałyście +(e)ście rozmarzały
3 os.	rozmarzał	rozmarzała	rozmarzało	rozmarzali	rozmarzały

bezosobnik: rozmarzano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę rozmarzał będę rozmarzać	będę rozmarzała będę rozmarzać	będę rozmarzało będę rozmarzać	będziemy rozmarzali będziemy rozmarzać	będziemy rozmarzały będziemy rozmarzać
2 os.	będziesz rozmarzał będziesz rozmarzać	będziesz rozmarzała będziesz rozmarzać	będziesz rozmarzało będziesz rozmarzać	będziecie rozmarzali będziecie rozmarzać	będziecie rozmarzały będziecie rozmarzać
3 os.	będzie rozmarzał będzie rozmarzać	będzie rozmarzała będzie rozmarzać	będzie rozmarzało będzie rozmarzać	będą rozmarzali będą rozmarzać	będą rozmarzały będą rozmarzać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozmarzajmy
2 os.	rozmarzaj	rozmarzajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozmarzałbym bym rozmarzał	rozmarzałabym bym rozmarzała	rozmarzałobym bym rozmarzało	rozmarzalibyśmy byśmy rozmarzali	rozmarzałybyśmy byśmy rozmarzały
2 os.	rozmarzałbyś byś rozmarzał	rozmarzałabyś byś rozmarzała	rozmarzałobyś byś rozmarzało	rozmarzalibyście byście rozmarzali	rozmarzałybyście byście rozmarzały
3 os.	rozmarzałby by rozmarzał	rozmarzałaby by rozmarzała	rozmarzałoby by rozmarzało	rozmarzaliby by rozmarzali	rozmarzałyby by rozmarzały

bezosobnik: rozmarzano by

bezokolicznik: rozmarzać

imiesłów przysłówkowy współczesny:

rozmarzając

gerundium: rozmarzanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: rozmarzający

imiesłów przymiotnikowy bierny: rozmarzany

odpowiednik aspektowy: rozmarzyć

+

rozmarzać

+

(KOGO)