profanacyjnie

Mamy przecież przypowieść o talentach, o dłużniku, o nieuczciwym zarządcy, a zatem „czy można i czy należy z góry odrzucić tezę, że religia – a dokładniej chrześcijaństwo – ma ekonomiczną naturę?” [...]. Brzmi to prowokacyjnie, niemal profanacyjnie.

źródło: Marta Wiatrzyk-Iwaniec: Marketing w Kościele, Niedziela, nr 8, 2021 (niedziela.pl)

Lacan sobie zapożycza masę terminologii chrześcijańskiej, bo to jest język kultury Zachodu, w tym jesteśmy zakotwiczeni, w tym pływamy, w tym „toniemy”. Lacan jednak nie podchodzi do tego patetycznie, moralizatorsko, raczej krytycznie, sarkastycznie, profanacyjnie.

źródło: Internet: sinthome.pl