zuczyć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

daw. wyuczyć się

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Edukacja i oświata

synonimy:

wyuczyć się

Niby to się kocha w Zosi, a śpi z Telimeną, Nic się w szkołach nie zuczył [...].

źródło: Stanisław Błaszczyna: Wierszem po krytykach, 23.04.2011 (wizjalokalna.wordpress.com)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zuczyłem się +(e)m się zuczył	zuczyłam się +(e)m się zuczyła	zuczyłom się +(e)m się zuczyło	zuczyliśmy się +(e)śmy się zuczyli	zuczyłyśmy się +(e)śmy się zuczyły
2 os.	zuczyłeś się +(e)ś się zuczył	zuczyłaś się +(e)ś się zuczyła	zuczyłoś się +(e)ś się zuczyło	zuczyliście się +(e)ście się zuczyli	zuczyłyście się +(e)ście się zuczyły
3 os.	zuczył się	zuczyła się	zuczyło się	zuczyli się	zuczyły się

bezosobnik: zuczono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zuczmy się
2 os.	zucz się	zuczcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zuczyłbym się bym się zuczył	zuczyłabym się bym się zuczyła	zuczyłobym się bym się zuczyło	zuczylibyśmy się byśmy się zuczyli	zuczyłybyśmy się byśmy się zuczyły
2 os.	zuczyłbyś się byś się zuczył	zuczyłabyś się byś się zuczyła	zuczyłobyś się byś się zuczyło	zuczylibyście się byście się zuczyli	zuczyłybyście się byście się zuczyły
3 os.	zuczyłby się by się zuczył	zuczyłaby się by się zuczyła	zuczyłoby się by się zuczyło	zuczyliby się by się zuczyli	zuczyłyby się by się zuczyły

bezosobnik: zuczono by się

bezokolicznik: zuczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zuczywszy się

gerundium: zuczenie się