prostoduch

  • rzad.  osoba, która bezkrytycznie wierzy innym oraz myśli i postępuje w sposób prosty i szczery
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

  • Można wreszcie pomyśleć konstruktywnie. Żeby biskupi byli dla wszystkich. Dla pokornych, niewykształconych pastuszków i dla mędrców świadomych skomplikowania świata. Dla prostoduchów i wykształciuchów.

    źródło: KWJP: Jonasz: Pasterze i mędrcy, Gazeta Wyborcza, 2011-06-17

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. prostoduch
    prostoduchowie
    ndepr
    prostoduchy
    depr
    D. prostoducha
    prostoduchów
    C. prostoduchowi
    prostoduchom
    B. prostoducha
    prostoduchów
    N. prostoduchem
    prostoduchami
    Ms. prostoduchu
    prostoduchach
    W. prostoduchu
    prostoduchowie
    ndepr
    prostoduchy
    depr
  • Zob. prosty I
    Zob. duch

CHRONOLOGIZACJA:
1871, Tygodnik Mód i Powieści, nr 41, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 16.09.2025