prowiantura

  • dawniej jednostka zajmująca się zaopatrywaniem wojska lub załogi okrętu w prowiant
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Jedzenie i jego przygotowanie

    miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Wojsko i wojna

    osoby związane z wojskiem i wojną


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Zaangażowałem dyplomowanego mechanika i nowego starszego oficera. Jego poprzednik miał dość awaryjnej przeprawy pod Arkoną. Dział gospodarczy i prowianturę objął malarz marynista, były prowiantowy statku szkolnego „Lwów”.

    źródło: KWJP: Jacek Sieński: Elemka. Kolonialny żaglowiec, 2020

    Zarządziłem więc natychmiast przeniesienie biura taktycznego do kancelarii dyrektora szkoły. Dalej odłączyłem prowianturę od intendentury [...].

    źródło: Artur Leinwand: Obrona Lwowa: Źródła do dziejów walk o Lwów i województwa, 1991 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. prowiantura
    prowiantury
    D. prowiantury
    prowiantur
    C. prowianturze
    prowianturom
    B. prowianturę
    prowiantury
    N. prowianturą
    prowianturami
    Ms. prowianturze
    prowianturach
    W. prowianturo
    prowiantury
  • Zob. prowiant

CHRONOLOGIZACJA:
1881, Gazeta Narodowa, nr 19, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 29.09.2025