litościwie

  • książk.  w sposób świadczący o tym, że ktoś współczuje innej osobie z powodu czegoś złego, co ją spotkało, i stara się temu zaradzić
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

  • synonimy:  litośnie
    • litościwie patrzyć, spojrzeć
  • [...] w domu, gdzie litościwie pozwolono mu przycupnąć na wakacje, pozostawiono tylko ryż i słoiczki z ziołami.

    źródło: NKJP: Zbigniew Kruszyński: Na lądach i morzach. Opisy i opowiadania, 1999

    Trzy razy dostawał wymówienie i trzy razy dyrektorka litościwie przyjmowała go z powrotem.

    źródło: NKJP: Izabela Bednarz: Biedować niehonorowo, Gazeta Wyborcza, 1992-01-31

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. litość

CHRONOLOGIZACJA:
2 połowa XV w., SStp
Data ostatniej modyfikacji: 09.10.2025