lubcia

  • przest.  reg.  ktoś, kogo osoba mówiąca bardzo lubi i traktuje z serdecznością
  • Używane na terenie Kresów Wschodnich; zwykle w formie wołacza, w bezpośrednim zwrocie do kogoś.

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

  • synonimy:  lubka
  • Nigdy, lubciu, diabła nie widziałam, ino raz...

    źródło: Julian Wołoszynowski: Opowiadania podolskie, 1959 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. lubcia
    lubcie
    D. lubci
    lubci
    neut
    lubć
    char
    C. lubci
    lubciom
    B. lubcię
    lubcie
    N. lubcią
    lubciami
    Ms. lubci
    lubciach
    W. lubciu
    lubcie
  • Zob. lubić

CHRONOLOGIZACJA:
1782, Teatr polski, czyli zbior komedyi drammy tragedyi, t. 18, dbc.wroc.pl
Data ostatniej modyfikacji: 10.10.2025