kunsztyk

  • przest.  coś zrobionego z kunsztem - opanowaniem techniki jakiejś dziedziny sztuki w sposób doskonały
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    wytwory działań intelektualnych człowieka

  • Kowboj Bodo był rzeczywiście cudownym dzieckiem dwudziestego wieku: kunsztyki, jakie wyczyniał z prawdziwym kowbojskim lassem, budziły zachwyt całej sali.

    źródło: KWJP: Igor Rakowski-Kłos: Kowboj Bodo umiera w łagrze, Gazeta Lokalna — Łódź, 2012-06-12

    Odczyt samego jubilata o „prawie u Mickiewicza” był to kunsztyk metody, umiaru, poczucia i miłości języka.

    źródło: Jan Lechoń: Dziennik, 1967 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. kunsztyk
    kunsztyki
    D. kunsztyku
    kunsztyków
    C. kunsztykowi
    kunsztykom
    B. kunsztyk
    kunsztyki
    N. kunsztykiem
    kunsztykami
    Ms. kunsztyku
    kunsztykach
    W. kunsztyku
    kunsztyki

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • niem. Kunststück

CHRONOLOGIZACJA:
1806, Z. Beaurains, Sposób ćwiczenia dzieci w czytaniu i dobrém wymawianiu francuzczyzny, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 28.10.2025