łaskodawca

  • Definicja
    książk.  osoba okazująca innym przychylność życzliwość i wspaniałomyślność, zajmująca przy tym wyższą pozycję niż oni
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

  • Cytaty

    [...] pan zachowywał sobie przy wszystkich korzyściach bezpieczną pozycję arbitra i łaskodawcy. Stąd beznadziejna bezradność nielitościwie wyzyskiwanych mas chłopskich [...].

    źródło: Wanda Jedlicka: Kołłątaj i wiek oświecenia, 1951 (books.google.pl)

    Błazen skupił się, nim zaczął wyłuszczać swe prośby. A rozpoczął od trzeciej, ostatniej, by uniknąć, jak rzekł, potknięcia się o skąpstwo łaskodawcy.

    źródło: Władysław Jan Grabski: Rapsodia świdnicka, 1971 (books.google.pl)

    Panowie szykują się do reelekcji, dlatego stają się łaskodawcami, rozdając na lewo i na prawo rozmaite dobra.

    źródło: NKJP: Ryszard Niemiec: Wskrzeszanie namiestnictwa, Gazeta Krakowska, 2004-04-02

  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. łaskodawca
    		 łaskodawcy
    		 ndepr
    łaskodawce
    		 depr
    D. łaskodawcy
    		 łaskodawców
    C. łaskodawcy
    		 łaskodawcom
    B. łaskodawcę
    		 łaskodawców
    N. łaskodawcą
    		 łaskodawcami
    Ms. łaskodawcy
    		 łaskodawcach
    W. łaskodawco
    		 łaskodawcy
    		 ndepr
    łaskodawce
    		 depr
  • Pochodzenie

    Zob. dać Zob. łaska 1

CHRONOLOGIZACJA:
1805, Jerzy Samuel Bandtkie, Nowy słownik kieszonkowy polsko-niemiecko-francuzki, books.google.pl
CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO
Data ostatniej modyfikacji: 13.11.2025