kantonista
-
w armii carskiej w XIX wieku: chłopiec wzięty do specjalnych oddziałów wojska dla nieletnich, zobowiązany do późniejszej wieloletniej służby w wojsku
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
„Kurier Warszawski” informował w jednym z pierwszych numerów rocznika 1845, że w roku poprzednim „dla zapobieżenia kradzieżom władza czuwająca nad porządkiem zakwalifikowała do rot aresztanckich w fortecach 42 złodziei”; 40 - odesłano na prowincję z oddaniem pod dozór i zakazem powrotu; 15 osób za kradzieże skierowano do domu przytułku i pracy, a 10 do kantonistów [...].
źródło: NKJP: Stanisław Milewski: Szemrane towarzystwo niegdysiejszej Warszawy, 2009
Siedmioletnich chłopców zabierano do „batalionów kantonistów”, gdzie przebywali przez pięć lat. Następnie wracali do rodzin, pomagali w gospodarstwie, zaś kiedy osiągali pełnoletniość, wcielano ich do armii na dwadzieścia pięć lat [...].
źródło: KWJP: Tomasz Targański: Właściwy człowiek, Nowa Europa Wschodnia, 2016-10-27
Car wywoził w głąb Rosji nawet dzieci. Chłopców w wieku od 7 do 16 lat grupowano w specjalnych batalionach tzw. kantonistów, a potem wycieńczonych i głodnych gnano na Północ.
źródło: KWJP: Agnieszka Kowalczyk: Popowstaniowe losy „Gazety Polskiej”, Gazeta Polska Codziennie, 2016-06-28
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kantonista
kantoniści
ndepr kantonisty
depr D. kantonisty
kantonistów
C. kantoniście
kantonistom
B. kantonistę
kantonistów
N. kantonistą
kantonistami
Ms. kantoniście
kantonistach
W. kantonisto
kantoniści
ndepr kantonisty
depr -
ros. kantonist
z niem.