majorytet

  • książk.  przewaga liczebna jakiejś grupy osób, zapewniająca większość głosów w wyborach lub w innym głosowaniu albo możliwość decydowania w różnych sprawach dotyczących całej społeczności
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    stosunki, grupy i organizacje społeczne


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Funkcjonowanie państwa

    działalność polityczna

  • Różnic gwarowych należy raczej szukać w zależności od tego, skąd daną grupę osadników sprowadzono i jaka grupa uzyskała lokalny majorytet.

    źródło: Komunikaty Warmińsko-Mazurskie, 1962 (books.goole.pl)

    Podstawy starych myśli stały się problematyczne: idea praw człowieka, zasady majorytetu, myśl nacjonalistyczna.

    źródło: Kultura i Społeczeństwo, 1983 (books.google.pl)

    [...] koncepcja centralistycznego państwa z narodowym majorytetem jako siła stabilizująca została potraktowana jako absolutnie niemożliwa.

    źródło: Teresa Hrankowska (red.): Niderlandyzm w sztuce polskiej, 1992 (books.google.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. majorytet
    majorytety
    D. majorytetu
    majorytetów
    C. majorytetowi
    majorytetom
    B. majorytet
    majorytety
    N. majorytetem
    majorytetami
    Ms. majorytecie
    majorytetach
    W. majorytecie
    majorytety

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • łac. maior 'większy, starszy'

CHRONOLOGIZACJA:
1859, Michał Amszejewicz, Dykcjonarz zawierający wyrazy i wyrażenia z obcych języków polskiemu przyswojone..., books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 15.12.2025