karakol

  • taktyka walki stosowana w XVI i XVII wieku przez kawalerię, polegająca na cyklicznym ostrzeliwaniu przeciwnika przez przegrupowujące się szeregi kawalerzystów
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Wojsko i wojna

    armia


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Zasady przewidują kilka sposobów prowadzenia ognia, oddających ówczesną taktykę karakolu (u nas pojęcie to odnosi się głównie do kawalerii, na zachodzie także do piechoty).

    źródło: KWJP: Kącik gier historycznych, Rebel Times, 2013-11-28

    Dlatego rapier stosowany był w kawalerii typu zachodnioeuropejskiego. Stosowali karakol, później podjeżdżali do siebie. Podejrzewam, że taka bitwa wyglądała jak pojedynki na koniach.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. karakol
    karakole
    D. karakola
    karakoli
    C. karakolowi
    karakolom
    B. karakol
    karakole
    N. karakolem
    karakolami
    Ms. karakolu
    karakolach
    W. karakolu
    karakole
  • fr. caracole

CHRONOLOGIZACJA:
1844, Ludwik Sztyrmer, Powieści nieboszczyka Pantofla z papierów po nim pozostałych, t. 1, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 15.01.2026