karałasz
karełasz
-
dawny posłaniec konny w wojsku tureckim lub rumuńskim
-
- kałarasz
- karełasz
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Wybiegła piechota z dymu, a tu bieżą karałasze do koni i zadnią bramą w nogi.
źródło: Eugeniusz Gołębiowski: Przygody królewskiego piechura: opowieść historyczna, 1956 (books.google.pl)
A jak i przyjdą, to w potrzebie niewielki pożytek z tych tam karałaszów - machnął lekceważąco ręką.
źródło: Bohdan Królikowski: Szable nie rdzewiały, 1983 (books.google.pl)
Ograżka mnie chwyta - powiedział król cicho. Jak kałarasze za mną.
źródło: Stanisław Srokowski: Chrobaczki metafikcja, czyli powieść przygodowo-podróżnicza, 1989 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. karałasz
karałasze
ndepr karałasze
depr D. karałasza
karałaszów
karałaszy
C. karałaszowi
karałaszom
B. karałasza
karałaszów
karałaszy
N. karałaszem
karałaszami
Ms. karałaszu
karałaszach
W. karałaszu
karałasze
ndepr karałasze
depr -
tur.