kazualny

Na fałszującą rolę obiegowego modelu przyczynowości zwraca uwagę wielu myślicieli. Pisał o tym Husserl, Pfänder, Scheler i inni. Dla Bergsona odrzucenie modelu kazualnego było następstwem odrzucenia wyobrażenia przestrzeni, to jest idei zewnętrzności jednego przeżycia w stosunku do drugiego.

źródło: NKJP: Józef Tischner: Świat ludzkiej nadziei: wybór szkiców filozoficznych 1966-1975, 1975

[...] oparte na filologii wyjaśnienie tego niemieckiego biblisty jest o wiele bardziej przekonujące niż, słusznie podejrzewane przez niego o ekwilibrystykę, dokonane przez protestanckiego teologa Paula Schütza rozróżnienie na czas alternatywny „paruzjalny”, który istnieje tam, gdzie się wierzy, nietożsamy z linearnym czasem kazualnym [...].

źródło: KWJP: Robert M. Rynkowski: Teologiczne pars pro toto, Znak, 2014-04-30