awanturzyć się

  • przest.  awanturować się
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    zachowania emocjonalne


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

  • synonimy:  awanturować się
  • [...] sprawa jest bardziej skomplikowana i nie masz się co awanturzyć - masz swoje zdanie, to się go trzymaj, ale nie oskarżaj o bezmyślność ludzi, którzy dla Twojego dziecka chcą jak najlepiej.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. awanturzę się
    awanturzymy się
    2 os. awanturzysz się
    awanturzycie się
    3 os. awanturzy się
    awanturzą się

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. awanturzyłem się
    +(e)m się awanturzył
    awanturzyłam się
    +(e)m się awanturzyła
    awanturzyłom się
    +(e)m się awanturzyło
    awanturzyliśmy się
    +(e)śmy się awanturzyli
    awanturzyłyśmy się
    +(e)śmy się awanturzyły
    2 os. awanturzyłeś się
    +(e)ś się awanturzył
    awanturzyłaś się
    +(e)ś się awanturzyła
    awanturzyłoś się
    +(e)ś się awanturzyło
    awanturzyliście się
    +(e)ście się awanturzyli
    awanturzyłyście się
    +(e)ście się awanturzyły
    3 os. awanturzył się
    awanturzyła się
    awanturzyło się
    awanturzyli się
    awanturzyły się

    bezosobnik: awanturzono się

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę się awanturzył
    będę się awanturzyć
    będę się awanturzyła
    będę się awanturzyć
    będę się awanturzyło
    będę się awanturzyć
    będziemy się awanturzyli
    będziemy się awanturzyć
    będziemy się awanturzyły
    będziemy się awanturzyć
    2 os. będziesz się awanturzył
    będziesz się awanturzyć
    będziesz się awanturzyła
    będziesz się awanturzyć
    będziesz się awanturzyło
    będziesz się awanturzyć
    będziecie się awanturzyli
    będziecie się awanturzyć
    będziecie się awanturzyły
    będziecie się awanturzyć
    3 os. będzie się awanturzył
    będzie się awanturzyć
    będzie się awanturzyła
    będzie się awanturzyć
    będzie się awanturzyło
    będzie się awanturzyć
    będą się awanturzyli
    będą się awanturzyć
    będą się awanturzyły
    będą się awanturzyć

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. awanturzmy się
    2 os. awanturz się
    awanturzcie się

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. awanturzyłbym się
    bym się awanturzył
    awanturzyłabym się
    bym się awanturzyła
    awanturzyłobym się
    bym się awanturzyło
    awanturzylibyśmy się
    byśmy się awanturzyli
    awanturzyłybyśmy się
    byśmy się awanturzyły
    2 os. awanturzyłbyś się
    byś się awanturzył
    awanturzyłabyś się
    byś się awanturzyła
    awanturzyłobyś się
    byś się awanturzyło
    awanturzylibyście się
    byście się awanturzyli
    awanturzyłybyście się
    byście się awanturzyły
    3 os. awanturzyłby się
    by się awanturzył
    awanturzyłaby się
    by się awanturzyła
    awanturzyłoby się
    by się awanturzyło
    awanturzyliby się
    by się awanturzyli
    awanturzyłyby się
    by się awanturzyły

    bezosobnik: awanturzono by się

    bezokolicznik: awanturzyć się

    imiesłów przysłówkowy współczesny: awanturząc się

    gerundium: awanturzenie się

    imiesłów przymiotnikowy czynny: awanturzący się

  • Zob. awantura

CHRONOLOGIZACJA:
1807, F. Richer, Przypadki wielkie z małych przyczyn, polona.pl
Bez zaimka zwrotnego
Data ostatniej modyfikacji: 23.01.2026