-
1.
okrycie ochronne okrywające tułów, składające się z odpowiednio połączonych metalowych blach, płytek bądź łusek, noszone dawniej przez osoby walczące -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
- ciężki, lekki; łuskowy, stalowy, żelazny; rycerski; ozdobny pancerz; pancerz bojowy
- pancerz z brązu
- pancerze i tarcze; broń i pancerz; hełmy i pancerze, miecze i pancerze
- chrzęst pancerzy
- pancerz chroni kogoś
- osłonięty pancerzem
- odziany, zakuty w pancerz
- twardy jak pancerz
-
Marek stał obok, wciągając na siebie pancerz z błyszczących blaszek. Wskoczył również na konia i pognali w stronę północy.
źródło: NKJP: Halina Rudnicka: Uczniowie Spartakusa, 1951
Pełne uzbrojenie legionisty składało się z pancerza, hełmu, nagolenników, tarczy, miecza [...]
źródło: NKJP: Internet
W tymże samym czasie Peloponez zamieszkiwały rasy, których pochodzenia i języka nie znamy. Podbili je Achajowie, plemiona greckich wojów zakutych w pancerze z brązu.
źródło: NKJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1963
Poza miskowatymi hełmami i pancerzami, lśniącymi spod futer, ci dwaj z trzema końmi mieli też kusze.
źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Pogrzeb czarownicy, 2003
W tym czasie w kwietniu sułtan w lśniącym złotym pancerzu i zielonym turbanie sycił oczy potęgą swej armii zebranej w Adrianopolu.
źródło: NKJP: Od Kamieńca do Buczacza, Dziennik Polski, 2002-12-27
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pancerz
pancerze
D. pancerza
pancerzy
C. pancerzowi
pancerzom
B. pancerz
pancerze
N. pancerzem
pancerzami
Ms. pancerzu
pancerzach
W. pancerzu
pancerze
-
śr.-w.-niem. panzier, panzer
z łac. śred. pancerium 'zbroja'