-
w dawnej Polsce: żona krajczego
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
urzędy i ich funkcjonowanie
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Rodzina
członkowie rodziny
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
-
|
Pewnie i kasztelan tam wkrótce pośpieszy, a mój mąż razem z nim! Skaranie boskie z tymi sejmami! – narzekała jejmość krajczyna Koziełłowa.
źródło: KWJP: Małgorzata Gutowska-Adamczyk: Fortuna i namiętności. Klątwa, 2015
|
|
[...] krajczyna, niewiasta mocno obłych kształtów, że i aparycji do beczułki podobnej, trudno było o chętki amoroso podejrzewać, bo albo kucharzyła, albo pacierze klepała.
źródło: Hanna Muszyńska-Hoffmannowa: O paniach z krainy szczęścia, 1972 (books.google.pl)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
krajczyna
|
krajczyny
|
|
| D. |
krajczyny
|
krajczyn
|
|
|
|
| C. |
krajczynie
|
krajczynom
|
|
| B. |
krajczynę
|
krajczyny
|
|
| N. |
krajczyną
|
krajczynami
|
|
| Ms. |
krajczynie
|
krajczynach
|
|
| W. |
krajczyno
|
krajczyny
|
|
-
CHRONOLOGIZACJA:
1644,
Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 27.01.2026